Liberalisme is 'n denkrigting binne internasionale verhoudingsteorie wat om drie onderling verwante beginsels wentel:
Hierdie denkrigting beklemtoon drie faktore wat meer samewerking en minder konflik tussen state aanmoedig:
Liberale glo dat internasionale instellings 'n sleutelrol speel in samewerking tussen state deur interafhanklikheid.[2] Daar is drie hoofkomponente van interafhanklikheid. State interaksie op verskeie maniere, deur ekonomiese, finansiële en kulturele middele; sekuriteit is geneig om nie die primêre doel in staat-tot-staat-interaksies te wees nie; en militêre magte word nie tipies gebruik nie.[2] Liberale argumenteer ook dat internasionale diplomasie 'n baie effektiewe manier kan wees om state te kry om eerlik met mekaar om te gaan en nie-gewelddadige oplossings vir probleme te ondersteun.[3]
Met die regte instellings en diplomasie glo liberale dat state kan saamwerk om welvaart te maksimeer en konflik te minimaliseer.[4]
Liberalisme is een van die hoofskole van internasionale verhoudingsteorie. Liberalisme kom van die Latynse liber wat "vry" beteken, wat oorspronklik verwys na die filosofie van vryheid.[5] Die wortels daarvan lê in die breër liberale denke wat in die Verligting ontstaan het. Die sentrale kwessies wat dit wil aanspreek, is die probleme om blywende vrede en samewerking in internasionale betrekkinge te bewerkstellig, en die verskillende metodes wat tot die bereiking daarvan kan bydra. Ondersteuners van liberalisme glo dikwels in die verspreiding van demokrasie deur samewerking.